خدايا !

من غنچه اي نيمه بازم که هر صبح از شبنم لطف تو
به طراوت و سرسبزي ميرسم
و با باران رحمت تو سيراب ميشوم وازآفتاب مهر تو در بالندگي
و در خاک عشقت ريشه دارم.
پس اين غنچه را به حال خويش رها مکن
خدايا تورا قسم به نگين درخشان بندگي
تورا قسم به بنده هاي خوبت هيچگاه مرا با غم رها نکن
خدايا اين کالبد زميني ام طاقت غم را تنها ندارد
توباش همراهم درلحظات طاقت فرساي تنهايي...
اي تنهاترين يا رب
+ نوشته شده در جمعه دوم بهمن ۱۳۸۸ ساعت 15:0 توسط ا. فتحي
|